ഭള്ള്

നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തമാശ കലർന്ന സംഭാഷണങ്ങളിലും തർക്കങ്ങളിലും ഒക്കെ ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ് “ഭള്ള്”. എന്നാൽ ഈ വാക്കിന്റെ അർത്ഥതലങ്ങളിലേക്കും അത് എങ്ങനെ മലയാളത്തിൽ എത്തി എന്നതിലേക്കും നോക്കിയാൽ രസകരമായ ചില ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ വസ്തുതകൾ നമുക്ക് കാണാൻ സാധിക്കും.

“ഭള്ളിന്റെ” ഉത്ഭവത്തെയും പരിണാമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലഘുവായ അന്വേഷണമാണ് ഈ ലേഖനം.

എന്താണ് ‘ഭള്ള്’ കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?

മലയാളത്തിൽ സാധാരണയായി അസത്യം പറയുന്നവൻ, അഹങ്കാരി, അല്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ അമിതമായി പർവ്വതീകരിച്ചു കാണിക്കുന്നവൻ (അതിശയോക്തി പറയുന്നവൻ) എന്നിവരെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് “ഭള്ള്” എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കേരളീയ സംസ്കാരത്തിൽ ഇത് പരിഹാസരൂപേണയോ വിമർശനാത്മകമായോ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഓളം നിഘണ്ടു പ്രകാരം ഭള്ളിന് താഴെ പറയുന്ന അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്:

• അസത്യം (Untruth)

• അഹംഭാവം (Ego/Arrogance)

• ധിക്കാരം (Defiance)

• അതിസ്തുതി (Exaggerated praise)

വാക്കുകളുടെ വഴി: സംസ്‌കൃതത്തിൽ നിന്ന് മലയാളത്തിലേക്ക്

ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായി പരിശോധിച്ചാൽ, “ഭള്ള്” എന്ന വാക്കിന്റെ വേരുകൾ കിടക്കുന്നത് സംസ്‌കൃതത്തിലെ ‘ഭല്ല’ (bhalla) എന്ന വാക്കിലാണെന്ന് കാണാം. സംസ്‌കൃതത്തിൽ ഇതിന് ‘ശുഭപ്രദൻ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘മഹത്വമുള്ളവൻ’ എന്നൊക്കെയാണ് അർത്ഥം. ‘ഭദ്ര’ (bhadra – മംഗളകരമായ) എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ‘ഭദ്ല’ വഴി ‘ഭല്ല’ എന്ന രൂപത്തിലേക്ക് ഇത് പരിണമിച്ചു എന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം പണ്ഡിതന്മാരുടെയും അഭിപ്രായം.

എന്നാൽ ഈ വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റ് ചില നിരീക്ഷണങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്:

1. ദ്രാവിഡ ബന്ധം: തമിഴിലെ ‘വേൽ’ (spear) എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ഭല്ലിന് ദ്രാവിഡ ഉത്ഭവമുണ്ടെന്ന് ചില ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നു.

2. PIE സിദ്ധാന്തം: പ്രോട്ടോ-ഇൻഡോ-യൂറോപ്യൻ ഭാഷയിലെ കരടിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് ഇത് വന്നതെന്ന് ഒരു വാദമുണ്ടെങ്കിലും അത് അത്രമാത്രം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

മലയാളത്തിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ ഭാഷാസമ്പർക്കം മൂലം ‘ഭല്ല’ എന്ന സംസ്‌കൃത രൂപം ലോപിക്കുകയും അർത്ഥവ്യത്യാസം സംഭവിച്ച് ‘ഭള്ള്’ ആയി മാറുകയും ചെയ്തു.

സമാനവാക്കുകളും താരതമ്യവും

മലയാളത്തിൽ സമാനമായ അർത്ഥം വരുന്ന മറ്റൊരു വാക്കാണ് ‘കള്ളൻ’. എന്നാൽ ഇവ രണ്ടിന്റെയും ഉത്ഭവം താഴെ പറയുന്ന വിധം വ്യത്യസ്തമാണ്:

• ഭള്ള്: സംസ്‌കൃതത്തിലെ ‘ഭല്ല’ (ശുഭപ്രദൻ) എന്നതിൽ നിന്ന്.

• കള്ളൻ: പ്രോട്ടോ-ദ്രാവിഡം ‘kaḷ-‘ (മോഷണം/വഞ്ചന) എന്നതിൽ നിന്ന്.

ചുരുക്കത്തിൽ

സംസ്‌കൃതത്തിൽ ‘മഹത്വം’ എന്ന് അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വാക്ക് കാലക്രമേണ മലയാളത്തിൽ ‘അതിശയോക്തി’യായും ‘അസത്യ’മായും മാറിയത് ഭാഷാപരിണാമത്തിന്റെ ഒരു കൗതുകമാണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ നാട്ടുവർത്തമാനങ്ങളിൽ ഒരാളെ കളിയാക്കാനോ അയാളുടെ പൊങ്ങച്ചത്തെ തടയാനോ ഉള്ള ഒരു ശക്തമായ പ്രയോഗമായി ‘ഭള്ള്’ നിലനിൽക്കുന്നു.